..:: YALAN ::.. (şiir)
Dilin arzularının esiri olmuş kemiksizdir Fırtınam sellerden önce daima sessizdir Uyuttuğunu sandığın bu beden seyircin, Sesin kısıldığında mı hayat adaletsizdir Döner mi bu çark yalanın su kanalıyla Parıldıyor huzurun kibritin şanıyla Yatsıdan haberdar etmedi mi seni kardeşin Yalancı mum sahibi söner sahte sıfatıyla. Her ilişki neden bekler bir çıkar Nedense herkes buna kulak tıkar Oyunbozan mıyım bu düzende Mevla’m? Oyleyse beni bu oyundan çıkar. Şu dünyada birçok şey yalan. Aslında yalan olan insan. Birçok söz firar edercesine çıkar ağızdan. Tek gerçek günah defteridir; dolan. İnsanların duygularına yönelmek bukadar mı basit. Yoksa inandığı yalanların sahibi mi çok basit. SENİ SEVİYORUM DİYEN DE DOĞRU SÖYLER FAKAT SENSİZ YAŞAYAMAM DİYENLER: BU KENDİNİZE SÖYLEDİĞİNİZ EN BÜYÜK YALAN. Nefes almaktan ibaret olmasada yaşam. Zamanla yok olmuyor mu tasan? Eğer sen dürüst bir insansan Kendini kandırma. Çünkü karşındakidir yanılan… Bünyamin Kapıcıoğlu
13/11/2008 | Kategori:
Siirler
|
Yorum (0) |
Yorum Yaz
Kalıcı Bağlantı | Arkadaşına Gönder
Önceki Sayfa | : | Sonraki Sayfa
