yalan olan aşk mı?
günümüzü, gündemimizi, gençliğimizi en çok meşgul eden düşündüren konulardan birisi aşk. bu 3 harfe yüklenmiş okadar çok anlam varki biz bunların arasında koca bir karmaşanın içinde buluyoruz kendimizi. çoğu insan hayatında kötü bir deneyimden sonra farklı psikolojiye bürünüyor. duygularmızı kaybedip aşka, insanlara olan inancımızı güvenimizi kaybediyoruz. peki bunda aşkın suçu ne? aşk hiçbirzaman yalan olamaz sadece onu yaşatan veya yaşattıran yalan olabilir. genelde verdiğimiz değeri alamamaktan, çok değer verip kaybetmekten şikayetçi oluruz. bunun adına birsürü denemeler, şiirler yazar okuruz. hayat işte biyerde herkesi aynı kılar. terkedilenler hep farklı olduğunu, haketmediği şeyler yaşadığını düşünür. sonucunda "bundan sonra aşk,maşk yok kafama göre takılır gönlümü eylendiririm" sözleri dilimizden eksik olmaz. bu nekadar doğrudur? sizi haketmeyen size ihanet eden veya terkeden bir kişidir oysa. etraf bunun gibi binlerce kişiyle dolu olsada sizin yaşadıklarınızı yaşayan binlerce kişi daha vardır. onlarında yüreği büyüktü, onlarda çok seviyordu ama olmadı. neticede halen daha aşkı yaşatabilecek insanlar var. bizler yanlış insanda ısrarcı olmakla asıl hatanın sahibi olamaz mıyız? veya koca bir aşkı gururumuza değişip "yeter be" demedik mi? bir taraf daima kaçan kişiyi oynarken dieri kovalayan olur. ama bu kaçan rolundeki insanın sevmediğini göstermez. bu durum zamanla ipleri eline verdiğimiz karşı tarafın bir nevi alışkanlığı haline gelir. eğer doğru insanda olduğumuzdan eminsek daha güçlü ve sabırlı olmalıyız. bu yolda sadece gerçekten isteyenler kazanır. bugün bakıyorumda isteyipte sahip olamadığım tek şey eski sevgilim. eminimki daha kararlı ve sağlam olabilseydim onada sahip olurdum belki yıllar sonra belki yıllarca görüşmeden. bu yüzden karşımdakini okadar suçlayamıyorum: demekki bende biyerden sonra gururuma yenik düşebiliyorum, onu silebiliyorum, unutulmaz dediğimi unutabiliyorum. sizde yaşamışsanız eğer hakvereceksinizki bir zamanlar "sensiz yaşayamam" dediğiniz insan artık yok ve pek ala mutlu mesut hergün gülebiliyorsunuz. bizler birer yalancıyız aşkı yaşarken körükörüne inandığımız yalanlarımızın sahipleriyiz. KİMSE UNUTULMAZ DEĞİLDİR ama unutulmaz duygular vardır. aşkı özler insan fıtratında vardır. bu yolda yürürken asıl dikkat etmemiz gereken yüreği büyük sevmesini bilen birisiyle yürümektir. "aşk yok, bu devirde nerdee, kimse sevmesini bilmiyor" diyen kişiler bizlersek bu isyanımızın arkasında kendi sevgimize olan güvenimiz vardır. unutmayınki bu bayağılaşmış sözleri sadece siz değil birçok insan söyledi. demekki sevmesini bilen insan çok var. ama çoğu yanlış insanda birçok duygusunu kaybetti. şu dünyada hiçbirşey bizi karamsarlığa itmemeli koca bir depremin ardından yeni binalar inşa etmek zor gibi görünsede imkansız değildir. biraz zaman ve zati hazırda olan tecrübe;)
ben epey uzattım sanırım:D vermek istediğim mesajı almış olmanızı diliyorum ve sagopanın çok hoşuma giden nakaratını tekrardan yazıyorum: yardımcı içerik olarak:)
Aşk yok artık, kalmamış bu devirde.
Deme vardır, hak yeme ara bul.
Aşksız olsun, kalbim neşe dolsun deme bu ne fena bir hatadır!
ne bilim arkadaşlar bu gece yine kafam güzel içimden geldiğince düşüncelerimi paylaştım. yazımdan aşka susadığım fln düşünülmesin buna hazır olmadığımın bilincinde olarak uzun süreliğine kapadım gönül kaplarımı:) herşey yerinde ve zamanında güzel...
Bünyamin Kapıcıoğlu ( bunyt@hotmail.com )
23/1/2009 | Kategori: duyguseli | Yorum (5) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı
aşk yok artık DEME (ara bul)
İznim olmadıkça alamazsın bendekini benden. Eğer ki alsan hesap sorar bendeki senden. Böyle sorgu sual beklerken adliyetten. Ne çıkar planladığın çirkin art niyetten? Bu miskinlik keyfiyetten. Hali vakti yerindelikten. Her şey günlük gülistanlık olacak olsaydı gerçekten imtihan olmazdı! Gelişi güzel doğar, büyür, ölürdük. Alimler olmasaydı biz şuanda kördük. İnsan öyle yaradılış ki; düşünür, taşınır, hamle yapar. Sorgusuzca başına buyruk doğrularını savunuyorsun, yanlış fikirlerden yanlış bir sen yaratıyorsun (sen). Sen abartıyorsun rahat yaşamla sapıtmayı. İstanbul üstünden geçmiş bırak kendini korumayı. İyiden iyiye bakıyorum da yoldan raydan çıkmışsın. Tenine dokunan ellerden bir koleksiyon yapmışsın aferin! O yataktan bu yatağa yatıp takılıp sızmışsın, bu zihniyetle aşı yorgan altlarında aramışsın aferin! Akrep ateş çemberinde harekiri yaptı sahiden, pozitif olana dek negatifim kuzen. Erkek alana dek istediğini sanarsın ki Romeo, ne diller döker de teslim olur kapana Juliet. Kadınlar hassas ve hisli, dilekleri içlerinde gizli, hatırla işi bitince kaç Romeo gaddarca gitti? Kadın olmak zor bu kadar acımasızlık sürerken. Hemcinslerim abazanlıktan oduncasına yanarken. Taksim fuhuş yuvası, partiler karı kız kazan ederken. Koleksiyona yeni bir bebek ekle sabah güneşi doğarken!…
El bebek, gül bebek bu yaşına kadar geldin. Düşünsene bir it heriften sertçe tekme yedin. Geceye aşkla vardın, sabaha yabancı uyandın. Bil ki sonraki gün başka bir bayanla atılacaksın (yeah). Kadını kandırmaksa amaç alayınız yalancı. Kapında köpek olan işi bitince yabancı. Tuzağa düşeni iplemez, yeni bir avı kovalar avcı. Sen karar ver bu olayda kim hakim, kim savcı? Erkeklerin elinin kiri, kadının boğaza geçirin ipi. Var mı böyle adalet kesin ikisinin de boynunu. Tez helak edin iblisin hile dolu bu oyununu. Uyandırın dünden kalma uyuya kalmış yorgunu…
Aşk yok artık, kalmamış bu devirde.Deme vardır, hak yeme ara bul. (Ara bul, ara bul, ara bul, ara bul…)
Aşksız olsun, kalbim neşe dolsun deme bu ne fena bir hatadır!
Sagopa Kajmer
5/1/2009 | Kategori: duyguseli | Yorum (1) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı
çıplak gösteren kalem
Emektarım. Emekleri avucunda göz yaşıyla ıslanan. farkındayım çok süründüm amaçlarım uğruna ama değiştiremediğim çok şey var. insanoğlu hep aynı. baba nasihati sıkar abi nasihati bayar. varolan korkudur sadece oda insanı kaçamaklara sürükler. kimileri kendisi için yapılanların hakkını verir, kimileri umursamaz, kimileride yönetilir kukla gibi. en sağlam yapılandırma sevgi üzerine kurulur. bugün bir insanın hayatına müdahale hakkını zamandan alıyorum. bir borçtur bana sadakat. borcuna sadık olduğunu düşündüğüm insanlardan darbe yemek düşmanın hançerinden daha ağır gelir insana. birileri sırf mutlu olsun diye kendi arzularını bir kenara atan, kendi çıkarlarını düşünmeyen "ben" demiyen bir insan bulmak çok zor. eğer o insan sizseniz karşınızdaki çok bencil olmalı ki sizi kendinizden vazgeçirmiş. bu ayrıntı göz önünde tutulmalı herzaman. neden birileri "ben" deyipte kendi huzuru uğruna "seni" görmemezlikten geliyor. düşündün mü hiç kardeşim? sen fedakar bir seyirci olduğunda izlemek istediğin sahneler hiç gelmez. hatalarla dolu bir perde sahnelenir ve sen emeklerinin boşa gittiğini görürsün. belkide bu saatten sonra tek istediğin şekillendirdiğin insanın sana duyduğu saygıyı görmektir. son bıraktığın şekliyle görmek istersin hep. uzaktan izliyor olsanda o insanın doğru davranışlar sergilemesi seni tatmin etmeye yeter. ama unuttun mu o çok bencil. kendi mutluluğu herşeyden önemlidir. senin kısıtlamaların onu dier insanların gözünde daha değerli yapar ama o bundan rahatsız olurcasına özgürlüğüne kavuştuğunda değerini düşürmek ister. aslında o kişi "aslına döner."
Vezirde çok sever piyonlarını ama her piyon harcanır bu masada.
Faişe olan hayat değil...
Bünyamin Kapıcıoğlu
25/9/2008 | Kategori: duyguseli | Yorum (1) | Yorum Yaz | Kalıcı Bağlantı
<- :: Sonraki Sayfa ->
