. . . . . . . . .BİR ELD
Ben miyim kalbini kıran,
Uykuları hüzne boğan,
Ben miyim kırmakdan korkan,
Korkak hükümdarım canını yakan.
Çok mu kıskancım severken,
Çokmu sevildim üzerken,
Bilmem çok mu üzdün beni,
Sevdiğin gibi sevdim seni.
Nasıl güvenemedim sana,
Benim kuşkum zamana,
Nasıl kabullenirim kaybetmeyi,
Mümkün mü geleceği görmeyi.
Rica mı almalı emrin yerini,
Boğdu mu seni düşüncenin derini,
Çözüm müydü kaçırmak elini,
Bırakır mı hiç? Tanıyamadın delini.
Durur mu ki zaman,
Akar mı acep dokunmadan,
Yıkar mı bizi yelkovan,
Bir gönüller sağlam kalkan.
Her ayrılık bir acı,
Her acı bilgi ağacı,
Anladım seni başımın tacı,
Sensin en tatlı acı.
İfade edemedim mi kendimi,
Anlamak mı istemedin beni,
Kabullenemedim sensizliği,
Çok kırdın bu benliği.
Kim yıktı bu binayı,
Bırakmalı suçlu aramayı,
Kim sever ki bukadar,
huzur veren acıyı.
Sevgim örter mi herşeyi,
Çoktan sildim çok şeyi,
Affedilmez sen misin,
Beni affeder misin???
..::Bünyamin Kapıcıoğlu::..
19/2/2008 | Kategori:
Siirler
|
Yorum (1) |
Yorum Yaz
Kalıcı Bağlantı | Arkadaşına Gönder
Önceki Sayfa | : | Sonraki Sayfa
